Chang Mai - The elephants nature park

Het is een klein uurtje vliegen van Bangkok naar Chang Mai. Door de airco's ben ik behoorlijk verkouden geworden en dat is geen pretje als je moet vliegen. Rond 19:30u komen we in het hotel aan en om 20:30u staan we op de avond markt in Chang Mai. 
Dat Wimpy Thais spreek is enorm handig, hij regelt alles voor ons. Ik ben een hoop te weten gekomen door Wimpy en Ingrid. Ik heb heel wat smaak sensaties gehad en bijzonder fruit gegeten. 
Zoals Durian, deze vrucht stinkt echt enorm. Als je deze vrucht eet merk je echt hoe nauw geur en smaak samen werken. De eerste hap is ranzig omdat je de geur ruikt, maar als je dan gaat kauwen verdwijnt de geur en valt het eigenlijk wel mee, niet vies. 
Kanoen vind ik heel lekker. Ik kan deze vrucht niet omschrijven. Kijk maar bij mijn foto's. De smaak komt het dichts bij de smaak van een mango in de buurt. 
Lothong is geen fruit, maar een lekkernij. Het zijn groene sliertjes, zie de foto. Dit is leuk om geproefd te hebben, maar daar blijft het bij. Stokjes zijn de favoriet. Stokjes met kip, stokjes met visballetjes, stokjes met gehakt, stokjes, stokjes en nog eens stokjes. Overal waar we zijn moeten we even een stokje proeven. Lekker met hete saus erover. Vanavond gaan we weer naar de markt, stokjes eten. *smiley* 
Papa, wat zal jij hier smullen zeg. 
De markt is zo groot. We redden het ook niet om alles te zien. De stokjes die we vanavond hebben gegeten vielen allemaal tegen, inclusief de Tom yum soep. Voor mijn kleine vriendje (Brady mijn neefje) heb ik een hele mooie steen  gescoord. Geen idee wat voor soort steen het is, maar dat weet hij vast wel. 

Een schattig houten huisje midden tussen de bergen met een veranda uitkijkend over een rivier. Voor ons zien we bergen en olifanten, hier zitten we dan. De zon schijnt op onze huid. We voelen ons god in Thailand. 
Het enige wat we horen is de wind, insecten, vogels, o ja en Wimpy die maar blijft lullen. Vanochtend werden we om 8:30u opgehaald vanaf het hotel. Een uurtje rijden en we zijn aangekomen in elephants nature park. We krijgen een rondleiding over het park. Daar ontmoeten we drie olifanten families met jonge olifantjes. Deze olifanten zijn bevrijd van slavernij. Ongelofelijk wat mensen dieren aan kunnen doen, hartverscheurend. De olifanten die hier leven kunnen niet meer terug de wildernis in. Sommige zijn blind of zwaar verminkt. Als jullie ooit bedenken om op de rug van een olifant te willen gaan zitten, alsjeblieft doe dit niet!!!!! 
De rug van een olifant is hier niet op gebouwd, ook zijn nek niet. 
Ga dan lekker paardrijden. 
Vanaf mijn balkon kijk ik op een van de slaapkamers van de olifanten uit. Waanzinnig, wat is dit een bijzonder mooie ervaring.  
Tussen de middag en s'avonds krijgen we heerlijk te eten. In de avond nemen we een traditionele Thaise massage. 19:00u, het is al pikken donker. Duizenden sterren aan de hemel, krekels en wat blaffende honden, meer hoor je hier niet. Ik denk dat ik vanavond heel vroeg in bed lig. Morgen staat ons weer een dag met de olifanten te wachten. 
7:00u zitten we aan het ontbijt. Voor ons staan twee olifanten. 
Na het ontbijt maken we een wandeling van twee uur door het park. 
Appel, onze gids vertelt ons alle verhalen van de olifanten. Hoe ze aan het werk werden gezet en mishandeld werden door hun vroegere bazen. 
Naast het elephants nature park zijn er nog meer parken, maar deze laten mensen gewoon nog op hun nek en rug rijden. Ik voel een enorme drang opkomen om deze mensen er af te trekken en ze te vertellen hoe slecht dit is voor de olifant. 
We komen bij Kaboe aan, pas 16 jaar. Op heel jonge leeftijd moest ze al samen met haar moeder werken. Ze heeft een boomstam op haar onderbeen gehad, haar been staat helemaal krom. Op dit moment hou ik het echt niet meer droog, wat zijn mensen wreed. Zelfs nu ik het opschrijf moet ik behoorlijk slikken om mijn emoties in bedwang te houden.  Het lukt me niet......
Gelukkig hebben ze hier echt een goed leven. 

Als je in Chang Mai bent, ga naar elephants nature park (save the elephants foundation). Ze vangen ook honden en katten op. 
Het is 1000% de moeite waard. Een ervaring om nooit meer te vergeten. 
Vanmiddag gaan we ze weer wassen en helpen we in de keuken. De oude dames hebben geen tanden meer. In de natuur sterft een olifant, maar hier krijgen ze speciaal voedsel en dat gaan wij voor ze bereiden. Door dit voedsel kunnen ze rond de 80 jaar worden. 

Morgen ga ik alleen verder en vlieg ik naar Surat thani om vanaf daar naar Koh Pangan te gaan. Op dit eiland zal ik een week verblijven.